Sözler
Yazı tipi, satır ve paragraf aralığını yan panelden ayarlayabilirsiniz.
Medet mürvet Şah Velayet gel yetiş
Bozuldu şu alem düzelmez oldu
Kimi ileri çeker kimi geri
Aradan adavet üzülmez oldu
Güzel evliyanın yolları battı
Şimdiki sofular yolu unuttu
Talibin rehberden korkusu kalktı
Talibi rehbere görünmez oldu
Ocak oğlu ocağından gelince
Günahlının günahını sorunca
Evliya buyruğun doğru sürünce
Kalktı birkaç kişi görünmez oldu
Zamaneye öğüt vermek ne çetin
Ne hakikat bilir ne tarikatın
Eyerlemiş binmiş Şeytan'ın atın
Elinden cıdası alınmaz oldu
Pir Sultan Abdal'ım gözümün yaşı
Bölük bölük oldu ciğerim başı
Evvel Hak ceminden kalkmayan kişi
Şimdi cem evine gelinmez oldu
Kaynaklar
Pir Sultan Abdal
Kaynak notu: Şah Velayet, Hazreti Ali'dir. Adâvet, düşmanlık, üzülmez: kalkmaz, sıyrılmaz (burada). Ocak oğlu, büyük mürşitlerin soyundan gelenler. Ocak, tekke; ocak oğlu soyunun oturduğu yer. Cıda, atlı savaşçıların taşıdıkları ucu sivri kargıdır. Pir Sultan Abdal - Bütün Şiirleri, Cahit Öztelli - Özgür Yayınları, Onuncu Basım, Ağustos 2004, s.419; Bektaşi Gülleri, Bektaşî-Alevî Şiirleri Antolojisi, Cahit Öztelli, Özgür Yayınları: 13, Üçüncü Basım - Kasım 1997, s.285-286. Sözleri Evren Seçkal tarafından gönderilen bu türkü 1.792 defa görüntülenmiştir. «Medet Mürvet Şah Velayet» isimli türküye ait hikaye kaydı bulunmaktadır.
Kaynağı aç