Medine'nin Ağıdı

Gel Kalender şurdan otur

Ahmet sen kazmayı getir

Garib imiş ak Medinem

Mezarın ucunda yatar

Üstüyün çalısın açtım

Yakayın düğmesin çözdüm

Amanın kızım amanın

Yavrum benden vaz mı geçtin

Dolandım da şu dağların ardından

Ak Medinem deli oldum derdinden

Gerisine yanmıyom

Kertenkele çıktı burnundan

Al gelinim al gelinim

Al yanağı bal gelinim

Latifim odadan gelir

Karşısında gül gelinim

Çıktım Çınarın bendine

Çağırdım kendi kendime

Anan gelir ak gelinim

Doğan ayın on dördüne

Kapısı ağır sekili

Odası amber kokulu

Latif dedik de vardık

Yanı Hacılı Fakili

Kızımın kaftanı yeşil

Gün doğar da ışıl ışıl

Şimdi karışır kumlara

Kızım beliğini devşir

Kızımın kaftanı sarı

Sallansa da gezse bari

Böyle görür ölüsünü

Yabancıya veren deli

Göksünden kalktı da kızım

Göç geliyor dizim dizim

Emmili dayılı kızım

Afşar elleri de bizim

Göksünden de kalktım Geben

Seni Karsa verdi baban

Ha çobana vara idin

Elimizde yok mu çoban

Esefim atın eğerler

Ahmedim damdıra teller

Zalım imiş bizim eller

Vermezsen ölmezdi derler

Kudretten harman savrulur

Yabası yok küreği yok yeli yok

Oturmuş da ak Medinem ağlıyor

Emmisi yok dayısı yok ili yok

Karlı dağlar karsız dağlar

Karı erir suyu çağlar

Garib imiş kızcağızım

Basmac' oğlun görmüş ağlar