Tek sayfa (2 sütun)

Mehmet'in Destanı

Karaisalı

Bir cinayet olmuş Evcili'de

Uzandı kaleme elim dostlarım

Köylüleri bakıp durur geride

Canım çok sıkıldı benim dostlarım

Almışlar ortaya Muhtar Mehmet'i

Biri yardım için koşup gelmedi

Bir değnek deymedik yerim kalmadı

Beni böyle yaptı zalim dostlarım

Namazımı kılıp vardım oraya

Yedi kişi aldı bizi araya

Şöyle baktım yerde yatan yavruya

Aklıma gelmişti ölüm dostlarım

Oğlum Ali baktım yere yıkılmış

Konuşmuyor dil ağzında tutulmuş

Anladım ki bana değnek atılmış

O zaman şaşırdım benim dostlarım

Ali yere yatmış öldü dediler

İşte Muhtar Mehmet öldü dediler

Yedi kişi olup beni dövdüler

Soyuldu arkamda derim dostlarım

Bütün vücudumda değnek yarası

Açın bakın n'olur belli karası

Bendeyimiş bilmem ölüm sırası

Doldu içerime kanım dostlarım

Çok vurdular dostlar oğlum Ali'ye

O da benim için dönsün deliye

Ben gidiyom artık dönmem geriye

Eziyet altında canım dostlarım

Evimin yerini almak isterdi

Nice günler bana zorluk gösterdi

Sanki beni dostlar kendi beslerdi

Bana çok ettiler zulüm dostlarım

Siyahlaştı bütün derim kalmadı

Ağzımda konuşur dilim kalmadı

Değnek vurulmadık yerim kalmadı

Kıpramıyor elim kolum dostlarım

Yakup Osman Halil Ahmet varıdı

Bütün bunlar üzerime yürüdü

Beni çok dövdüler nutkum kurudu

Lal oldu ağzımda dilim dostlarım

Kadınları bile gelmiş vuruyor

Oğlum Ali sanki ölmüş duruyor

Bunlar bana çoktan tuzak kuruyor

Çok kestiler benim yolum dostlarım

Çoktan beri burda evim yapılı

Her tarafı bütün hendek atılı

Üzerime yazık hem de tapulu

Herkes bilir benim malım dostlarım

Gözlerimi açıp bakamıyorum

Sağıma soluma yatamıyorum

Çok dövdüler beni kalkamıyorum

Perişandır benim halim dostlarım

Baktım ki Ali'yi yere yıktılar

Oğlum Hasan kaçtı beni tuttular

Bu zalimler bizi böyle yaptılar

Ezilmiştir sağım solum dostlarım

Bütün vücuduma değnek attılar

Takatım kesildi yere yıktılar

Haksız yere beni böyle yaptılar

Bakın siyahlaştı tenim dostlarım

Herkes bilir ben kimseye karışmam

Olur olmaz yere varıp konuşmam

Çoktan beri bunlarınan barışmam

Nasıl barışayım benim dostlarım

Eşim ile kızım gelmiş bakıyor

Gözlerimden bakın yaşlar akıyor

Takadım kesildi canım çıkıyor

Yoktur bana artık dönüm dostlarım

Kurtuluş kalmadı artık ölüyom

Takadım kesildi bir hoş oluyom

Ateş düştü içerime yanıyom

Hazır etsin benim salım dostlarım

Karaisalı Kozan bilenim çoktur

Duyup cenazeme gelenim çoktur

Muhtar Mehmet diye yananım çoktur

Söylenirdi benim şanım dostlarım

Aşık Ali der ki ben de bilirdim

Haberim olsaydı ben de gelirdim

Vaziyeti gözüm ile görürdüm

Benim de sıkıldı canım dostlarım

Kaynaklar: Aşık Ali Şahin