Mirasyedi (Guş Edin)

Guş edin bu makalimi

Söyleyim size halimi

Bir mirasyediye çattım

Nakledeyim ahvalimi

Bir bazergan oğlu imiş

Üç yüz kese miras yemiş

Günde on kuruş akarat

Belki on beş olur imiş

Gayet de cömert didiler

Hayli gürbüz merd didiler

Dahi bir yonca toycadır

Duymadı bir ferd didiler

Su gibi altın harc eder

Kalmamış kalbinde keder

Bunca malı cem eylemiş

Oğlum yesin deyü peder

Bana bunu bildirdiler

Ağlar iken güldürdüler

Züğürtlükten ağlar iken

Gözüm yaşım sildirdiler

Bir hal ile varup çattım

Takyamı göklere attım

Kapı önünde bir gece

Eşiğin yaslanıp yattım

Çıktı beni seyreyledi

Bunda ne ararsın dedi

Aldı beni girdi eve

Lutf ile şöyle söyledi

Bana dedi hiç çekme gam

Sana bin kuruş virirem

Bazergan edeyim seni

Züğürtlükten çekme elem

Didim oldum bazergan

Bana kimler olur akran

Kimseye baş eğmez ol dem

Gözüme görünmez yaran

Gezdim anınla subh ü şam

İki ay görüştü tamam

Bir parasın alamadım

Hilaf değildir bu yaran

Her seher kahveye gelir

Yaran ile ülfet kılır

Kahve altısın sorarsan

Bir akçelik simit alır

Kendisi yer iller bakar

Sende bir gül görse kokar

Simidin yarısın yeyip

Yarısın koynuna sokar

Kimse bilmez baş akçesin

Koparmaz dağ taş akçesin

Benden almaya başladı

Her hafta tıraş akçesin

Beni bir fikirler aldı

Bu gayret bağrımı deldi

Mirasyedi çelebimiz

Bir gün pabucumu çaldı

Benden ödünç akçe ister

Sana sonra veririm der

Ben kendi kârımdan aciz

O benden dahi derbeder

Borç edindim hayli vafir

Kimse saymaz oldu hatır

Ayasofya külhanında

Postu varmış onda yatır

Beni hazan etti hele

Böyle pakçe girmez ele

Ben yarana nakleyledim

Öldü gitti güle güle