Mustafa Kemal

Aşık Mahzuni Şerif

Kaynak notu: Ozanımız bu eserinde biraz "Edip Harabileşi"yor. 1955 yıllarında gene bir söyleşide Atatürk'ü küçümseyen bir softaya karşı okuduğu bu deyişini bugün söyleseydi; sanırım şiirin biçimsel yapısı böyle olmayacaktı, ama içerik değişmezdi. Yüce insan ve Allah'ın Resulü Muhammet Mustafa, o günlerde, nasıl insanlığın içinde bulunduğu cehalet karanlığını Kur'an nuru ile aydınlığa çevirdiyse dilsiz, cansız putlardan, yani Arap insanlarının sömürgenlerinin kendi çıkarlarına yaptıkları tanrı korkuluklarından temizleyerek, (bir olanın), (var olanın), (Yaradan'ın) evi Kabe işte bu "İnsanı Kamil"in gönül evreni diyerek bize gösterdi ise, böyle bir varlığın bu dünyadan yok olması düşünülemez. İnsanlık, toplum, söz konusu karanlıklara girdiğinde o güneş gene doğacaktı. 1881'de dünyanın başka bir yerinde doğdu. 1919'da Samsun'da parladı, tüm yurdu aydınlattı. Bu kez adı "Mustafa Kemal"di. İnsan var oldukça, insanlık yaşadıkça bugüne kadar olduğu gibi bundan böyle de insanlık yüce değerler yaratacak. Onlar bilim adamı, gönül adamı, halk kahramanı olacak. İlk dörtlükte, Hz. Muhammed'in "İlim Çin'de olsa ara bul" hadisini hatırlatan ozan, insanlıktan uzaklaşıp hayvan mertebesine düşenler için aklın "Çin'den uzak" olduğunu söyleyerek insan-hayvan çatışması üzerinde durmuştur. Aşık Mahzuni'nin birçok şiirinde bu ikilemi bulabiliriz. Aşık bu şiirlerinde insanı hayvanlardan ayıran özelliğin akıl olduğunu belirtir, aklı olan bir insan için ise ilim öğrenmek, Hakk'ın sırlarını anlamakla mümkündür. Anadolu'yu Kucaklayan Ozan Aşık Mahzuni Şerif - A. İhsan Aktaş, Dördüncü Basım, Baran Ofset, Ankara - 2002, s.206-207; Aşık Tarzı Şiir Geleneğinde Aşık Mahzuni Şerif ve Şiirleri, Dr. Yılmaz Irmak, Ürün Yayınları, Ankara - 2017, s.137. Sözleri Çiğdem Gökay Seçkal tarafından gönderilen bu türkü 6.709 defa görüntülenmiştir.