Nurhan

Ben pazar yerinde durup dururken

Aydan parlak onun cemalin gördüm

Korka korka ben yanına varırken

Uzattım elimi eline verdim

Şeker mi şerbet mi bal mı dilleri

Kemere sıktırmış ince belleri

Sandım has bahçenin gonca gülleri

Koynunda tomurcak gülünü derdim

Hüseyin gösterdi bu kızı bana

Aşkı yaktı beni kar etti cana

Yıkıldım da döndüm virane hana

Ben kendi kendime ağladım durdum

Aşık bilmez dostu ile hasmını

Kalple çizip yaptım onun resmini

Yaklaştım yanına sordum ismini

Öğrenmek istedim ismini sordum

Kalemle mi çektin kaşını öyle

Nurhan dilin yok mu bir kelam söyle

Getir sen derdini benimle paylaş

Zehir sunsan bana alır da yerdim

Nurhan yaralıyım dayanmam aha

Çektiğim elemler yetmez mi daha

Senin kıymetine biçilmez paha

Olanca varımı yoluna serdim

Ferrahi derkine yari bulaydım

Rakiplerden intikamım alaydım

Ben İskenderun'a gelmez olaydım

Boş yere dolanıp kendimi yordum