OL KADİR'İM KUDRET İLE NAZAR KILDI

OL KADİR'İM KUDRET İLE NAZAR KILDI

HURREM BOLUP YİR ASTIĞA KİRDİM MUNA

ĞARİP BENDENG BU DÜNYADIN GÜZER KILDI

MAHREM BOLUP YİR ASTIĞA KİRDİM MUNA

OL KADİR'İM (KADİR RABB'İM) KUDRET İLE NAZAR KILDI

HURREM (HÜRREM) OLUP YER ALTINA GİRDİM İŞTE

GARİP KULUN BU DÜNYADAN SEFER KILDI

MAHREM OLUP YER ALTINA GİRDİM İŞTE

KULNI KÖRSEM HİZMET KILIP KULI BOLDUM

TOPRAK-SIFAT YOL ÜSTİDE YOLI BOLDUM

AŞIKLARNI KÖYÜP ÖÇKEN KÜLİ BOLDUM

HEMDEM BOLUP YİR ASTIĞA KİRDİM MUNA

BİR KUL GÖRSEM HİZMET KILIP/(EDİP) KULU OLDUM

TOPRAK GİBİ YOL ÜSTÜNDE YOLU OLDUM

AŞIKLARIN YANIP UÇAN KÜLÜ OLDUM

HEM-DEM OLUP YER ALTINA GİRDİM İŞTE

PİR-İ MUĞAN NAZAR KILDI ŞARAB İÇTİM

ŞİBLİ YANGLIĞ SEMA URUP CANDIN KİÇTİM

SERMEST BOLUP İL Ü HALKDIN TANIP KAÇTIM

ZEMZEM BOLUP YİR ASTIĞA KİRDİM MUNA

PİR-İ MUĞAN NAZAR KILDI ŞARAP İÇTİM

ŞİBLİ GİBİ SEMA VURUP/(DÖNÜP) CANDAN GEÇTİM

SER-MEST OLUP EL-ALEMDEN UZAKLAŞTIM

(SER-MEST OLUP ELDEN VE HALKIMDAN KAÇTIM/

SER-MEST OLUP ELDEN VE BU HALKTAN KAÇTIM)

ZEMZEM OLUP YER ALTINA GİRDİM İŞTE

HACE AHMED NASİH BOLSANG ÖZÜNGGE BOL

AŞIK BOLSANG CANDIN KİÇİP BİR YOLI ÖL

NADANLARĞA AYTSANG SÜZÜNG KILMAZ KABUL

MUHKEM BOLUP YİR ASTIĞA KİRDİM MUNA

HOCA AHMED NASİH OLSAN ÖZÜNE (KENDİNE) OL

AŞIK OLSAN (OLUP) CANDAN GEÇİP BİR DEFA ÖL

(AŞKA DÜŞÜP CANDAN GEÇİP AŞK İLE DOL)

CAHİLLERE DESEN SÖZÜN KILMAZ KABUL

(GAFİLE DESEN SÖZÜNÜ ETMEZ KABUL)

MUHKEM OLUP YER ALTINA GİRDİM İŞTE

NOT : Şiir, çeşitli kaynaklarda yer alan çevirilerden de yararlanılarak, besteci tarafından (bir bakıma da olsa) günümüz yazın üslubu bağlamında, yeniden uyarlanmaya çalışılmıştır. Mısralardaki durakların, aslı ile aynı olmasına özen gösterilmiştir. Dolayısıyla şiirin her iki şeklinin de aynı ezgi ile okunması "prozodi" açısından sorun oluşturmaz. Şiirde "anlam, konu, şekil, derinlik, bütünlük" vb. gibi hususlara halel getirilmeyecek biçimde bazı kelimeler veya bunların karşılıkları/muadilleri, "mana ve kafiye düzeni de gözetilerek" tercihen kullanılmıştır.

Şiirde Geçen Bazı İfadeler :

OL KADİR'İM : Yüce Allah, o kudret sahibi (bu ifade, kadir rabb'im veya kadir mevla'm şeklinde de olabilir.)

SEFER KILDI : Göç eyledi, göçüp gitti

HURREM : HÜRREM : Mutlu, şen, sevinçli; hoş, rahat

HEM-DEM : Dost, arkadaş

MUĞAN : Ateşe tapanlar, ateşperestler

PİR-İ MUĞAN : Ateşe tapanların lideri

ŞİBLİ : Ebubekir Şibli (Hallac-ı Mansur'un çağdaşı ve yakın arkadaşıdır. Cüneyd-i Bağdadi'nin izini sürmüştür.)

SER-MEST : Sarhoş, kendinden geçmiş kişi

EL-ALEMDEN : Herkesten, insanlardan

HACE : Hoca

NASİH : Öğüt veren, nasihat eden

MUHKEM : MEHKEM : Sıkı

SEMA VURUP : Semah tutup-dönüp

NAZAR : Bakış