Yandı bağrım yandı aşkın elinden
Bir de sen yakıp da gönderme beni
Ben Mecnun olmuşum sevda çölünden
Yeniden Mecnun'a dönderme beni
İnsan olan insan sever insanı
Bizden evvel gelip gidenler hanı
Aşkına düşürüp Mecnun misali
Bir kuru hayale yeldirme beni
Sevda çöllerinde ben Mecnun oldum
Şu Garip gönlümün yarisin' bildim
Bir başka seversen işte ben öldüm
Ne olur ölmeden öldürme beni