Pehlivanlı Arslan Beyin Ağıdı

Atıldı bir kurşun bilmem ne yandan

Vuruldu Arslan Bey cihan ağladı

Memduh Bey tutuştu ciğerden candan

Öksüz kalan sabi sıbyan ağladı

Bir tuzakla has bahçeye girdiler

Havuzun başında biraz durdular

Baba oğul bir arada vurdular

Gökte melek yerde insan ağladı

Söyleyin Pehlivan beyleri gelsin

Düşmanını seçip arayıp bulsun

Duyan ahbaplarım yasımı tutsun

Kırşehir Keskin Kaman ağladı.

Sofralar yıkıldı demler döküldü

Kavim akrabanın beli büküldü

Ağıtlar ağlandı yaslar çekildi

Ak konağa bakan mihman ağladı

Oğlu Orhan göçtü on beş yaşında

Hiç lezzet kalmadı tatlı aşında

Zalim düşman gezer imiş peşinde

Şu Anadolu'da duyan ağladı

Bedirhan Bey Orhan Fikri ağlaştı

Taki yavrum yandı yandı dolaştı

Küheylanlar ak koyunlar meleşti

Erzurum'la Kars Kağızman ağladı

Kadınlar ağlaşır vurur dizine

Vurulmuş da kanlar akmış yüzüne

Duman çökmüş Beyobası düzüne

Hasan Dağı Erciyes Kozan ağladı

Harap oldu Beyobası bucağı

Çok ağladı bugün İslam sancağı

Sebep olanların batsın ocağı

Can ciğer kardeşi İhsan ağladı

Fakir fukaraya yardım ederdi

Düşkünlerin ellerinden tutardı

Kavga olsa bir orduya yeterdi

Kılıç kalkan ulu meydan ağladı

Aslı kahramandı Pehlivanzade

Görülmemiş böyle acı dünyada

Ağlar bir dul gelin yaslı bu evde

Ah çekti Ali İzzet Özkan ağladı