Sagu (Türk'ün Türbesi)

Karanlığa can düştü acı haber yetişti

Ateş sardı her yanı sanki alem tutuştu

Uçmağa vardı gönül emri ferman yürüdü

Kolum kanadım kırık ulu kervan yürüdü

Tekbiri ilahiki kar düşerken felekten

Kar ile abdest aldık nur düşerken felekten

Ay-yıldızlı tabutun nişanında sır gizli

Bülbüllerin feryadı goncalarda zar gizli

Ben sana sus diyemem ağla karanfil ağla

Bozkurtların yastadır şimdi karalar bağla

Gideriken semadan kar düştü çiçeklere

Kerem yangını gibi ar düştü çiçeklere

Vakit tamam olunca kapıları açtılar

Sırattan geçer iken el eyleyip geçtiler

Sonunda şehitlerin buluştuğu an geldi

Kapıları açtılar dediler ki han geldi

O anda safa geçti İmamoğlu Önkuzu

Saf saf indi melekler göründü onun yüzü

Hanlar hanı Bayındır haber saldı her ada

İlteriş'e Satuğ'a Kültiğin'e Kürşat'a

Orda kavuşma günü bu tarafta matem var

Payesine ayrılmış sırrı suret hatem var

Biliriz ki orada seni dostlar ağırlar

Burda yürekler yanık yanar burda bağırlar

Gözünaydın Duracık gözünaydın Esendağ

Erciyes'te gözyaşı yetim kaldı Hasandağ

Ardın sıra dualar tekbir veren gönüller

O an gazi dervişler hem alperen gönüller

Yemin ettiler yemin sancağı dikmek için

Toprağı devirmeli tohumlar ekmek için

Şimdi türbedarların bayrak tutar gün gece

Dervişlerin alplerin orda yatar gün gece

Kimisi toya gelir kimisinde sünnet var

Ora Türk'ün türbesi can olana kıymet var

Sonumuz kara toprak gün gelirde gideriz

Öyle özlemişim ki canımdasın sevdiğim

Sefaiyem vay bana canan gitti can gitti

Başın sağolsun Turan Başbuğ Alparslan gitti