Sene Doksan Üçte Bir Harbe Girdik

Sene doksan üçte bir harbe girdik

Yiğitlik ve mertlik silahta kaldı

Nice fidanları toprağa verdik

Şehit düştü hasret yırakta kaldı

Şanlı Osmanlıda takat kalmadı

Attığımız taşlar yerin bulmadı

Gavur ellerine giden dönmedi

Analar bacılar merakta kaldı

Alaman İtalya kalleştir oynak

İngiliz Fransız iki dinli kaypak

Çakal Yunan Bulgar alçak mı alçak

Tilkilik kahpelik Moskof'ta kaldı

Aman padişahım sen geri çekil

Savaş gayri bizim işimiz değil

Koç yiğit kalmadı hep kırıldı bil

Kimi dağ başında koyakta kaldı

Köyün yiğitlerin bir bir aldılar

Talimsiz düşmana karşı saldılar

Körpe fidanları dalı kırdılar

Kimi siper kimi tuzakta kaldı

Gün vurur kavurur çölün sıcağı

Zaptiye kovalar her gün kaçağı

Urum diyarının koçak uşağı

Cezayir Yemen'e Arap'ta kaldı

Gayri bu milletin beli doğrulmaz

Çift çubuk bozuldu mahsül alınmaz

Gözlerimiz bir Mehdi'de ayrılmaz

Umut haber veren varak'ta kaldı

Kör düşman yurduma bastı ayağı

Ahaliye çeker meydan dayağı

Meskenimiz oldu dağlar koyağı

O eski ihtişam konakta kaldı

Hozan yatar oldu tarlalar bağlar

Acı öz ırmağa beyhude çağlar

Analar yas tutar bacılar ağlar

Yavrular beşikte kundakta kaldı

Söküldü mü yarim ördüğüm yelek

Eskidi mi yoksa diktiğim köynek

Uldu çürüdü mü başında kelçek

Verdiğin bergüzar kazakta kaldı

İçerime düştü bir ince sızı

Yar yolunu gözler bibimin kızı

Künyesi geldi de kış oldu yazı

Yavuklusu kara toprakta kaldı

Komşunun evine bir künye gelmiş

Duydu koştu gitti kardeşi Memiş

Memiş'in küçüğü çam dalı İbiş

Aç susuz gelirken Çıplak'ta kaldı

Sararmış da solmuş gül gibi yüzler

Kurumuş soğulmuş o fersiz gözler

Takati kesilmiş dermansız dizler

Bit pire daladı Cavlak'ta kaldı

Bunca emeğimiz boşuna zail

Kader böyle imiş Allah'a kayil

Dayım Necip ile emmim İsmayil

Arzı mekan etti Aflak'ta kaldı

İmdat padişahım dü cana yetti

Hayli ocak söndü karardı gitti

Hüseyin kervana yükünü tuttu

Vardı Acıöz'e bucakta kaldı