Servetin Varlığın Gelir De Geçer
Kime Ne Verdinse Say İnsanoğlu
Gün Gelir Aldığın Nefesin Biter
Kötüye Verdiğin Zay İnsanoğlu
Ayaksız Bir Ata Bindiğin Zaman
Ana Kucağına Yattığın Zaman
Dökülür Topraklar Üstüne Yorgan
Gel de Bu Dünyadan Cay İnsanoğlu
Dillerin Söylemez Yüzünse Donuk
Sevenlerin Ağlar Yürekler Yanık
Eğer Gider İsen Bu Son Yolculuk
Kul Nuri Derin’e Say İnsanoğlu