SEVİP DE ALMAYINCA
(HASLI'DAN ALMAYINCA)
KAVİLLİK OLMAYINCA
EL ADAMA ÇOK GÜLER
DENGİNİ BULMAYINCA
KİLİM SERDİM HARMANA
(ZE-ĞE-RE/DESTE SERDİM HARMANA)
DARGIN MISIN YAR BANA
YAR BANA DARILDIYSAN
YAZDIRAYIM BERMANA
KAR YAVAR ALÇAKLARA
DÖKÜLÜR SAÇAKLARA
ANAN SENİ BESLEMİŞ
SARMAYA GUCAKLARA
SERGİ/KİLİM SERME MERSİNE
İŞİN GİDER TERSİNE
SANA MEYİL BAĞLADIM
BANA KAVİL VERSENE
GÖNÜLDE EVKARIN VAR
HOVARDA / MEFASIZ BİR YARIN VAR
OĞLAN YATMIŞ YANINA
SENİN NE HABARIN VAR
Eklemi :
E-ğe-mme(e)yya
A-ğ-e(e)yya
2. söz bazen şöyle okunuyor:
DESTE SERDİM HARMANA
DARILDIN MI YAR BANA
İKİMİZİN AŞKINI
YAZDIRALIM BERMANA
Açıklama:
Aykırı (Aykırı Havası, Aykırı Zeybek Havası) : Antalya'nın Has-Eli Bölgesi'nde, 9/16'lık usulde olan ve çok hızlı zeybek figürleri ile oynanabilen türküler için kullanılan "özgün" bir tabirdir. (Gerçi günümüzde; yoğun etkileşim sonucu, nadiren de olsa, Antalya merkezinde ve çevre bölgeler¬de mevcut başkaca tabirlerin kullanıldığı da görülmektedir. Bunların başında, Yaylalı Havası ve Beş-Kaza Zeybeği tabirleri yer alır.) Yalnız bölgede, yine 9/16'lık usulde olan "Yakımlar" ve "Boğaz Havaları" da vardır. Bu iki farklı çeşitteki türkülerin ise, oyun eşliğinin olmaması yeğdir.
"Aykırı" ifadesi; Serik'in kuzey sınırları boyunca konuşlu Sütçüler başta olmak üzere, Isparta dolaylarında da kullanılır. (Not : Serik'in kuzey-batı sınırlarında ise, Burdur'a bağlı Bucak ilçesi yer alır.)
Dördüncü sözde geçen "sana" ve "bana" kelimeleri, bölgede esasen "sene" ve "bene" şeklinde telaffuz edilir. Ancak kültürel etkileşimin ve değişimin doğal bir sonucu olarak, "sana" ve "bana" şeklinde telaffuz edilebildiği de görülmektedir. Durum, 2. sözün alternatifi olan 4'lükte de -kafiye düzeni de bunu zorunlu kılıyor- aynıdır. Özellikle okullu olarak tabir edilebilecek yeni kuşak Has-Eli insanının tercihi de bu yöndedir.
Yerel ifadeler:
HASLI : Has-içi'nden, Has-Eli'nden ya da bir diğer adıyla Has-Yüzü'nden olan kimse.
KAVİLLİK : Gönülden olan karşılıklı sözleşme.
BERMAN : Ferman
YAVAR : Yağar
HABARIN : Haberin
MEFASIZ : Vefasız
MERSİN : Bölgeye özgü, meyveleri yenebilen, maki sınıfında sayılabilecek bir ağaç türü.
HABARIN : Haberin
ZE-E-RE, ZEĞERE : Zahire (tahıl)
EVKAR : Efkar (efgar)
YAR : Yar
E-ĞE-MME(E)YYA : A-Ğ-E(E)YYA : Özel bir anlamı olmayan ve sadece türkülerde kullanılan bir eklentidir. Benzer eklentiler (ifadeler) Has-Eli'nin boğaz havalarında da görülür.
-----------------------------
REPERTÜKÜL NOT : Kaynak Kişi ses kaydı 11. ölçüden başlamaktadır.