Seyyit Sabunlu'nun bahçesindedir
Haddeden yetişir dal gibi mehşen
Oturup yanıma bir bir konuşur
Lisanı tatlıdır bal gibi mehşen
Şem-i pervane mi gülünce döner
Gün gelir bülbül dalına konar
Dünyada bulunmaz kadasın değer
Hindistan'dan gelmiş şal gibi mehşen
Melek olmuş neler dünyadan göçmüş
Ne kimse gelmiş ne suyun içmiş
Daha henüz domur bir dalda açmış
Rayiha veriyor gül gibi mehşen
Sordum derler Mehmet Doğan'ın kızı
Yerin çiçeğidir göğün yıldızı
Tıpış tıpış gezer şen eder bizi
İnce nazik kibar tel gibi mehşen
Davut Sulari'yem gördüğüm derem
Konuşmaz ki üç beş söz kendimi diyem
El de uzatılmaz bir hatır soram
Sel mi bilmem yel mi esiyor mehşen