Sözler
Yazı tipi, satır ve paragraf aralığını yan panelden ayarlayabilirsiniz.
Ağ konakta çatal pece
Sabah olmaz uzun gece
Silkinip ata binerdim
Şimdi oldum kümküm koca
Gel Dudu yanıma otur
Eksiğim varısa yetir
Ben yaylaya gidemiyom
Git yayladan sümbül getir
Ay doğar ayın ışığı
Hani şuranın beşiği
Allah bir evlat verirse
Altın döğdürrüm aşığı
Bacım kağnıyınan geldi
Onu da gördüm ağladım
Binboğa'nın karıyınan
Bu yıl da gönlüm eğledim
Ağ konağım parlar iken
Çadırımı tuttum uca
Senden oğlan istemiyom
Muhtaceyledin bir kıza
Çağırın Moll'ahmet gelsin
Şu derdime derman olsun
(Ben) usandım evlatsızlıktan
Efendi'sin bana versin
Bir incecik yol gidiyor
Evlatsızın yolu gibi
Teri burcu burcu kokar
Has bahçenin gülü gibi
Ben ne tuttum ben ne yaptım
Bal yaladım zehir yuttum
Evlatsızlığın yüzünden
Yeğenimi evlat ettim
Kumaş pırtım çekilirdi
Ağ konağa dökülürdü
Onu da bilin mi gönül
Alem senden sakınırdı
Al atın boyununa bindim
Sarız obasın' dolandım
Kurbanlar olduğum al at
Hangi pınardan sulandın
Ağ konakta çatal peçe
Sormazlar ki halim nice
Gönlüm bir oğlan istiyor
Gözü kara perçemlice
Yüce konak yüce konak
Tütün çıkar direk direk
Allah bir evlatcık verse
Kurbanımız kısır inek
Koyunlarım sağılıyor
Kahvelerim dağılıyor
Gel hele Dudu gel hele
Düşmanlarım seviniyor
Yaşa Hasan Ağa yaşa
Daha ne gelici başa
Şu karının oğluyudum
Değneği saplardım taşa
Kaynaklar
Eşkili Hasan Bozdoğan
Kaynak notu: Ağıt. Kaynak kişiler: (Eşkili) Hasan Bozdoğan (1325), Oğlakkaya, Sarız; Nuri Kara (1321), Kızılpınar, Sarız; Kara Kocakaya (1328), Deştiye (Tekneli), Sarız; Hasan Gürbüz (1930), Sarız; Mehmet Eroğlu (1927), Sarız. Ağ, ak; Pece, baca; Çatal pece, o tarihte göçebelikten yerleşik düzene yeni geçen bu toplumda genel olarak her evde bir baca bulunurdu. Varlıklı ve ağa evlerinde iki (çatal) baca demekle onun zenginliği vurgulanıyor; Kümküm (küküm), iyice, adamakıllı, çok, eli ayağı tutmaz biçimde; Yetirmek, tamamlamak; Gidemiyom, gidemiyorum; Döğdürrüm, dövdürürüm; Aşık, aşık kemiği. Aşık kemikleri çeşitli renkte boyanarak tesbih gibi bir ipe dizilir ve bebeğin beşiğine bağlanırdı, oyuncak olarak kullanılması için; Karıyınan, karı ile. Bu yayla adamı artık çok yaşlandığından Binboğa'daki yaylalara gidemediğinden, oradan getirilen karları yemek suretiyle avunmak istiyor; Çadır tutmak, çadırı kurmak; Uç, köyün, obanın tümden görünebileceği yüksekçe yer; İstemiyom, istemiyorum; Molla Ahmet, kardeşi; Efendi, Molla Ahmet'in oğlu, ağabeyine evlatlık verildi; Pırtı, burada, yörede, insanın giymesi için dokunmuş her çeşit dokuma; Oba, halk, bölge; Perçem, kakül; Tütün, duman; Kısır inek, kurban, hayvanın en iyisinden, en kıymetlisinden kesilirdi; Gelici, gelecek; Karı, yaşlı kadın; Değnek, sopa; Değneği taşa saplamak, sözü geçmek, etkili olmak anlamlarına gelmektedir. Öyküleriyle Ağıtlar - Ahmet Z. Özdemir, T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları: 1626, Halk Kültürlerini Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları: 213, Halk Edebiyatı Dizisi: 45, Birinci Baskı, Milli Kütüphane Basımevi, Ankara - 1994, s.113-114-115-116. Sözleri Evren Seçkal tarafından gönderilen bu türkü 1.528 defa görüntülenmiştir. «Terkeşlioğlu Hasan Ağa'nın Ağıdı 2» isimli türküye ait hikaye kaydı bulunmaktadır.
Kaynağı aç