Uruş'a Methiye

Akşamüstü Kaşharman'ın başından

Köyününde bahar cana can katar

Güneş kavuşurken Nallıkaşı'ndan

Uruş'tan bakarken bir güzel batar

Durgun gönüllere hüzün oturur

Akşam aşı bacaları tütürür

Dertli poyraz çam kokusu getirir

Gezer sokak sokak bir güzel satar

Başlayınca hüzün kesilmez ardı

Birinin neşesi birinin derdi

Yeni mahallede ölüler yurdu

Koskoca Uruş'un geçmişi yatar

Ne hikmet var her nağmede hecede

Yıldızlar cümbüşü kurar yücede

Garip bülbül akşam sonu gecede

Konar daldan dala bir güzel öter

Bilen bilir keyfini tadını

Tarlasından dönmüş yorgun kadını

İsli ocağına meşe odunu

Bulgurun altına bir güzel çatar

Nice olmuş oğul verir yabana

İne ine göç ulaştı tabana

Çekti zalim hep abana abana

Uruş'un yüreği gurbette atar

Düşman atsın temelli has huyumuz

Sağırderesi'nden gelir suyumuz

Kuvvetli toprağa sahip köyümüz

Taşı ek tarlaya taş bile biter

Şefkati aşıksın sıla Uruş'a

Durmadan verirsin cila Uruş'a

Ne övgü yazarsın hala Uruş'a

Güzele güzel de bu kadar yeter