Şu dünyaya geldim sanki kar ettim
Bomboş yere geze geze usandım
Kar edeyim dedim hep zarar ettim
Dertlerimi yaza yaza usandım
Devran-ı alemde hep boş dolaştım
En sonunda hiçbirşeye ulaştım
Hayat ile hiç durmadan güleştim
Ben kendimi eze eze usandım
Fikrettim her zaman teşvike kaldım
Benliği taşlardan taşlara çaldım
Nefsimin elinde oyuncak oldum
Bedenime kıza kıza usandım
Emini toprağı öpeyim dedim
Dostluk tohumunu serpeyim dedim
İmar edip gönül yapayım dedim
Gönülleri boza boza usandım