Vıyş Aney

Bir zamanlar Orta Asya'dan kişneyip haykıran

Bu kısrak baş bu amansız tay vay aney

Dört nala dolu dizgin

Altaylar'dan Turfanlar'dan köpüğün kurumadan

Ulaşmıştın Finike kırlarına Söğüt yamaçlarına

Tökezlemeden Ağrı'dan Süphan'dan

Otlamadan Muş ovalarında bir aşk bir sevda ile

At mıydın aslan mıydın

Kükreyerek kişneyerek vıyş aney

Toros'un serin tepeleri

Uludağ'ın haşin gölgelerinde dinlendin

Bir çifteyle yok ettiğin Bizans

Ağız köpüğünden başını yitiren Helen

Şimdi tek tek dikilmiş sırıtmış başka bir cübbe içinde

Vıyş aney

Sen bilmedin mi ki her haykırışın bir yorgunluğu

Her yiğidin bir marazı vardır

Sarı dikenler kurumuş tozlu dumanlı yollarımızda

Gül kurusu tepelerde üç beş yapraklı kamalak

Korulukları bekleyen her levendin ellerinde kırk yarık

Vıyş aney

Az bela mıdır bu

Ta uzak Asya'dan getirdiğin heybenin

Bir gözü özgürlük bir gözü kara sevda

Döküldü yollarda bilmem kimlerin adına aney

Doldu heybenin bir gözüne kin

Bir gözüne bir sürü dualanmış fitne

Kara kartallar dönüyor göklerde

Ak kuzular için yerdeki

Ha koptu ha kopacak fırtına ilerideki tepelerde

Vıyş aney

Yine mi kar yağacak tüm ümitlerin üstüne

Yine mi Konya ovası kurak

Yine mi Sivas dağlarında kara duman var

Sen gelin olurken babam sana

Anadolu'm derdi severdi koklardı seni vıyş aney

Kocadı mı al duvağın

Nasırlar mı doluştu kınalı parmaklara

Eşarpıyın ucuna çekiçten resim yapmışlar

Her gün döver durur kara kaşlarını

Öylesine özlüyor gönlüm

Öylesine arıyor gözlerim

Son köyümüzdeki özgür kırlangıç kuşlarını