Tek sayfa (2 sütun)

Yaradılış Destanı

Beyhude akıtma gözünden yaşı

Bu ahvale vakıf olamaz kişi

İptida yarattı Huda bir taşı

Anla nice kevn ü mekan eyledi

Ol gevhere Huda eyledi nazar

Oldu ulu derya olunur hazer

Rivayet edenler böylece yazar

On bölük ol derya revan eyledi

Evvel bölüğünden Arş-ı Mualla

İkinci bölüğü Felek-i Mecla

Üçüncü bölükten Levh oldu peyda

Dördüncüden mah-ı taban eyledi

Beşinci bölükte hirşid-i enver

Altıncı bölükten cennetler yerler

Yedinci bölükten ruz ü şek derler

Karanlığı zıya ayan eyledi

Sekizinci bölük melekut ahya

Dokuzuncu bölük Kürsü'dür hala

Onuncu bölükte ruh-u Mustafa

Serdefter-i peygamberan eyledi

Bu tarikte hamuş kaldı kamiller

Aklını perişan etti fazıllar

Hikmet-i Hudaya ermez akıllar

Kimini kul kimin sultan eyledi

Cümle yerin göğün aslı bu meğer

Kat bekat söylemek o da mı hüner

Uşaklar mektepte eylemiş ezber

Okuyup tesbih-i lisan eyledi

Sekiz cennet yedi tamudur hele

Söz uzar evlerin getirsem dile

Felekler cümle-i encümler ile

Muhtasar böyle dermeyan eyledi

Bir nev'e cevabı kılalım gayri

Aslımız anlayıp bilelim gayri

Atamız Adem'e gelelim gayri

Hikmet ile sun'-u Yezdan eyledi

Huda ferman etti çün ki Cibril'e

Binbir isimlerin getirdi dile

İncik toprağiyle mağribden bile

Aldı bin lutf ile bir an eyledi

Alnının toprağı Kabe'den heman

Butların toprağı Yemen'den inan

Mağribden maşrıktan illerin ey can

Dört kabza toprağın yeksan eyledi

O Çar-ı anasır olunur isnad

Hem nar ü hak ile ab iledir bad

Balgam safra soda kan ile bünyad

Etibbalar böyle beyan eyledi

Tıyn-ı pakin tertip eyledi Settar

Kırk yıl türab üzre eyledi karar

Cana ferman etti çün Perverdigar

Girip çıkıp Hakka iman eyledi

Bir hitap erişti ol demde cane

Adem'in batnına oldu divane

Hayata erişip baktı cihane

Hudaya hamd-i bipayan eyledi

Bu edada hasıl oldu sim ü zer

Arif olan alır sözümden hüner

Mürşiddir talibi eyliyen perver

Üstünde kamili eman eyledi

Bir kürsü Cebrail ol dem getirdi

Üstünde Hazreti Adem oturdu

Dört molla kürsüyü alıp götürdü

Kat bekat gökleri seyran eyledi

Çün Arş eşiğine kondu bu minber

Anda nüzul etti Adem Paygamber

Secde edip dedi Allahü Ekber

Cümle meleklere ferman eyledi

Saf besaf melekler eyledi sücud

Öyle olmuş idi hitab-ı Mabud

Secde eylemedi akıbet merdud

Azazil'i nice şeytan eyledi

Gururlanıp oldu emeği zail

Bilcümle melekler hocası kamil

Yetmiş bin yıl zikri hep oldu batıl

Lati halka ber gerdan eyledi

Cümle melekler de vardı hayrete

Başlayıp Adem'e dahi izzete

Alıp götürdüler anı cennete

Sohbet-i huri vü gılman eyledi

Bir zaman eyledi cennetin demin

Gaflet aldı anı olmuşken emin

Sol eğe kemiğin aldı Adem'in

Havva ile demin şadan eyledi

Birbirini bilip oldular şadan

Hülleler olundu anlara ihsan

Buğday ağacından görürsüz ziyan

Yemeyin diye Hak ferman eyledi

Erişti cennetin babına Şeytan

Düşnam ile sürdü o yerden Rıdvan

Akıbet ağzında Şeytan'ı yılan

Cennete getirip yılan eyledi

Ağzında Şeytan'la cennete girdi

Arayıp Adem'i Havva'yı gördü

Buğday yeyin deyu hileler kurdu

Emr-i Hakkı anlar nisyan eyledi

Eyledi anlara Şeytan iğvayı

Akıbet yediler dahi buğdayı

Feramuş ettiler emr-i Hudayı

Adem Havva böyle isyan eyledi

Meğer kim bu imiş hikmet-i Huda

Anlara verdi bu gafleti Huda

Aşikare oldu kudret-i Huda

İşte böyle terk-i cinan eyledi

Hasetle Azazil böyle iş etti

Peşiman oldular amma iş bitti

Cümle giydikleri hülleler gitti

Anlar eğnilerin üryan eyledi

Sürüldü cennetten Adem ü Havva

Tevbe kapısında Adem iptida

Rahmet kapısında Havva saniya

Çi faide zar ü efgan eyledi

Serendib'e indi Hazreti Adem

Cidde'ye erişti Havva da o dem

Kırk yıl ağladılar akıttılar dem

Biribirlerinden nihan eyledi

Emr-i Hak anlara oldu mülakat

Hasret ü firkatten buldular necat

Cibril nazil oldu edip iltifat

Sığır ile koyun ihsan eyledi

Ol koyunun yünün eğirdi Havva

Deriler dokudu Adem saniya

Eğnine kıldılar yozma bir aba

Giyip vücutların pinhan eyledi

Çıktığı adem cennetten çıplak

Setr için incirden istedi yaprak

Dört damla damladı incirden mutlak

Birin penbe-i rayegan eyledi

İkincisi ak dut dalından bildin

Üçüncü kara dut haberin aldın

Dördüncüsü şeker sözüme geldin

Musannifle Ömer beyan eyledi

Kaynaklar: Aşık Ömer