Ezel bahar yaz ayları gelende
Açılır bahçada güli Selbi'nin
Tomurcuk tomurcuk ter buhağında
Akar dodağının balı Selbi'nin
Selbi girmiş bahçasına gül derer
Elinde aynası cemalin görer
Gören aşıkları ataşa sürer
Tökülür topuğa teli Selbi'nin
Dağların başında laleler biter
Yüreğim yarası sağalmaz gider
Bağ-u bahçasında bülbüller öter
Hiç eksilmez yeşil-alı Selbi'nin
Emrah'ım der öldüğümü duysalar
Yıkasalar namazımı kılsalar
Mezarımı yol üstüne koysalar
Geçerken uğrasa yolu Selbi'nin