Yediden On Beşe Çocuk Dediler

Yediden on beşe çocuk dediler

Yaptığım kusuru hep affettiler

Otuz beşe kadar delikanlıymış

İdrak edemezmiş baş dumanlıymış

Yaş kırkı bulunca akıl durulur

Gençlik geçer tam Ortaçağ kurulur

Çocuk geçim derken yaş altmış eder

İhtiyarlık denen şey takip eder

Olsa olsa yaşın doksana varır

Nadiren yüz belki bir kaç aşırır

Bu yaştaki insan acep nedir bil

Hürmet rağbet kalmaz olur sersefil

Allameyi cihan olsa da bu an

Bir dahi milyoner veya bir hakan

Ölse diye hep gözüne bakılır

Kırık küfe gibi ayağa takılır

Topraktan gelmiştir toprağa aşık

Kulak duymaz gözler karmakarışık

Diri diri gömülmez ki mezara

Alan olmaz ki götürsen pazara

Nimetin büyüğü ölüm erişir

Onun adın alan torun yetişir

İnsanın bekası eğer bu ise

Hiç fenalık yapmaz iyi düşünse

Mansur Ortaçağı buldun şimdi sen

İhtiyarlık kaldı en son merteben