Yol Verin Dağlar

Hayli zaman gitmek nasip olmadı

Özledim sılamı yol verin dağlar

Artık dayanacak gücüm kalmadı

Eğin sırtınızı bel verin dağlar

Hasretin saçını her gün tararım

Ben bu derdi kim den nasıl sorarım

Azdı yarelerim derman ararım

Türlü çiçeklerden bal verin dağlar

Sabır otağında sabrım taşmadan

Yürek yanıp ciğerlerim pişmeden

Takatim tükenip halden düşmeden

Tutunup geçeyim dal verin dağlar

Hasret kaldım ehbabıma dostuma

Gurbet elde kimse konmaz postuma

İnsaf edin bakın şöyle üstüme

Karadan usandım al verin dağlar

Sılamdan estirin gelsin kokusu

Döşüme bağrıma dolsun kokusu

Beni kucaklasın bilsin kokusu

Bunaldım gurbette yel verin dağlar

Şerafettin beni dertler bürüdü

Geçti gençlik Almanya da çürüdü

Gönül kalktı bizim ele yürüdü

Tutmuyor dizlerim hal verin dağlar