Yüce Dağ Başında Varam Oturam

Yüce dağ başında varam oturam

Var mı benim gibi eşin yitiren

Var beni beni oy beni beni

Oy beni beni sürmelim seni

Yüce dağ başında kara gidelim

Hayvadan usandık nara gidelim

Burda gönül eğleyecek bir yer yok

Gönül eğleyecek yere gidelim

Kaleler kaleler kanlı kaleler

Kaleler altında beni yaralar

İkimizi bir tabuta koyarlar

(Bu kısım elyazmada okunmuyor)

Yüce dağ başında kar katar katar

Eşinden ayrılmış bir keklik öter

Yarimin üstünde bir karış otlar

Otlar solmayınca gönül mü geçer

Benden selam söyle emmim kızına

Sürmeler çeksin de ala gözüne

Ağlasın da elin vursun dizine

Gidiyorum gelemem gayrı

Çıktım yüce dağlara da oturdum

Derdim elli idi yüze yetirdim

Sevdiğimi kara topraklara yatırdım

Ağla gönül gülmek sana haram oldu

Ceylanın yolları göbekli diken

(Ceyhan'ın yolları göbekli diken olmalı)

Sinemi sinene sorayım derken

Ayırdılar beni nazlı yarimden

(Bu kısım elyazmada okunmuyor)

Aşağıdan gelen geline benzer

Boyu uzun selvi dalına benzer

Boyuna bosuna kurban olduğum

Çimenli yaylanın gülüne benzer

Yokuşa yukarı belin kırılsın

Gümüş orak ile derin delinsin

İlahi yazıcı kolun kırılsın

Benim için mi yazdın kara yazıyı

Kefenim biçildi kaynadı suyum

Zekiye Hanım görmeden gel kuzum

Asi yollardan suna boylum gel ağla

Nasıl dayanayım aslanım sana