Zelfin'den İsmail Ağa'nın Ağıdı

Hele Osman'ım deli Osman'ım

Dini ayrı gavurlar ağlar

Kara kekil mor fesine

Gülgülü kefiye bağlar

Al atı teştte sulanır

Geri örküne dolanır

Her hekim bir yalan söyler

Can datlı galbim inanır

Al atı guyruk savurur

Geri sağrıya devirir

Ak elleri tabak dutar

Yemen kahvesi gavurur

Ak elleri tutar tabak

Kahve döver başı kabak

Araphasınlı içinde

Batkın imiş bizim ocak

İçerde gelin süzünür

Gapıda özne gezinir

İçi ibrişim gıyılı

Anayın evi bozulur

Hele bana gelsin efe

Zubun atlas şalvar çufa

Çerler alasıca gırat

Yıldızı değriyor gafa

Al atı yürür yel gibi

Başında efe gül gibi

Düşmanlar gana belemiş

Gömlek görünür al gibi

Gitti görünü görünü

Golu sürünü sürünü

Dönmüş de geri kişniyor

Al at biliyor yerini

Kısır kestirdiğim iğde

Gıratımın ağzı söbe

Düşman bizi eletmedi

Yara çok muyudu beyde

Evi görünmez atlıdan

Sofrası çıkar datlıdan

Günde üç bohça bozdurur

Kimi atlas kimi gutnudan

Ana şalım yok muyudu

Kıl golan kesti belimi

Al atımda engin geldi

Sıyırma yoldu golumu

Hasan Mehmed'i unuttu

Söğütlü'de düğün etti

Hep gırılsın Avşar eli

Oğlum eli bağlı gitti

Çuha seko sırma salta

Sallan babam oğlu sallan

Köyler imtihan oluyor

Dillen babam oğlu dillen

İmamgullu büyük Avşar

Ben geldim guruldu mahşer

Öyle değil mi bacısı

At kişner üzengi çığşar

Damımızın üstü otlu

Gardaş söyler dili datlı

Gardaş köy üstünden gelir

Altı üveyik gö kır atlı

Kara tabanca İngiliz

Sıkkın oturur mencilis

Bunda hiç darılmak olmaz

Gardaşa benzer hanginiz