Normal yazdır

Züğürtlük Destanı

Artvin

Dinleyin Efendim tarif edeyim

Çok çalıştım beni yordu züğürtlük

Dinceldim tekrardan savaş eyledim

Kıydı beni yere vurdu züğürtlük

Yere vurmasiyle kırdı belimi

Kardan saltanattan kesti elimi

Kırdı hiç koymadı hiçbir malımı

Yine nen var diye sordu züğürtlük

Sordu diye sandım insafa geldi

Dedim bir tavuk bir horozum kaldı

Eline bir yahşi kırılmaz aldı

Vurdu onları da kırdı züğürtlük

Kırdı mallarımı derd ile verem

Kesildi takatim el'aman derem

Eyledi borçlular kısmet-i guram

Sattırdı vatanı yurdu züğürtlük

Sattırdı vatanı eylemez kusur

Oğl uşak acından hep oldu esir

Altımızda kaldı bir eski hasır

Onu altımızda cırdı züğürtlük

Cırdı hasırımı oldu mu reva

Yüz sahan var idi baksaydın eve

Elimizde kaldı bir kudrus tava

Onun da dibini deldi züğürtlük

Deldi deliştirdi çıktı havayı

Bize kurdu doksan dokuz davayı

Dedim kurtaraydım kudrus tavayı

Hışma geldi bir böğürdü züğürtlük

Böğürdü bir nara yüzüme baktı

Sanki ciğerime pençesin taktı

Tekme vurup evin köşesin yıktı

Tereke çıkıp göğsün gerdi züğürtlük

Göğsün gerdi çıktı damın başına

Ayakların bastı sahan taşına

Gözüm yumdim çıktım dağlar başına

Kolunu boynuma sardı züğürtlük

Kol boynumda aklım aldı başımdan

Neyi görse tüketmenin peşinden

Daha yol vermiyor ocak başından

Uzattıkça ayak gerdi züğürtlük

Ayak gerdi kibirletti özünü

Daha kimse dinlemiyor sözünü

Üstümüzden kaldırmıyor gözünü

Her nere vardıksa gördü züğürtlük

Var mı benim gibi yurttan göçenler

Bunca malın dolu suyun içenler

Açlılığından şiir okur siçanlar

Haçan ki ambara girdi züğürtlük

Girince ambara saldı velvele

Ne mümkün elinden küp güveç kala

Hiç dışarı çıkma doğru kör bela

Artırdı veremi derdi züğürtlük

Artırdı veremi derdi baş vurdu

Tuttu bir lokmalık kelbi aşırdı

Bu kez siçanlara gözün düşürdü

Günde on onbeşin yerdi züğürtlük

Yedi de aksırdı esti savurdu

Başımıza ters değirmen çevirdi

Vurdu evin temelini devirdi

Haçan ki murada erdi züğürtlük

Ateş verdi eve barka yapıya

Hasret kaldık saltanata tapuya

Daha kimse koymaz oldu kapıya

Üstümüzde mesken kurdu züğürtlük

Senden ki ayrıldım Kars'a ki vardım

Şükür olsun yaran yoldaşı gördüm

Ben gibi düşküne ettiler yardım

Nihan oldu görünmüyor züğürtlük

Gelip Karsa kurduk ulu divanı

Şamili fethetti işbu destanı

Bakın Efendiler gözleyin beni

Nihan oldu görülmüyor züğürtlük

Kaynaklar: Aşık Şamili